Rząd wraca do pomysłu 3-procentowego podatku dla gigantów cyfrowych

Resort cyfryzacji skierował wniosek o umieszczenie w wykazie prac legislacyjnych projektu ustawy dotyczącej podatku rekompensującego, obejmującego wybrane usługi cyfrowe. To kolejny etap starań o objęcie dodatkową daniną przychodów generowanych przez branżę cyfrową.

Według oficjalnego komunikatu ministerstwa, chodzi o wyrównanie zasad opodatkowania podmiotów zarabiających na usługach cyfrowych świadczonych w Polsce. Na 2 lutego wyznaczono termin konsultacji przyjętych już zapisów projektu, w których udział wezmą organizacje reprezentujące firmy, których dotknęłaby nowa regulacja.

Przywracanie równowagi

Wicepremier i minister cyfryzacji Krzysztof Gawkowski wyjaśnił w komunikacie, jakie pobudki stoją za projektem. Zwrócił uwagę, że przedsiębiorstwa rozliczające się z podatków w Polsce znajdują się w gorszym położeniu niż zagraniczne firmy dostarczające usługi cyfrowe na polski rynek bez fizycznej obecności w kraju. Jak podkreślił, taki stan rzeczy uderza w konkurencyjność lokalnych firm, osłabia cyfrową suwerenność państwa i realnie zmniejsza wpływy do budżetu. Minister ocenił, że brak reakcji fiskalnej doprowadziłby z czasem do jeszcze głębszych nierówności.

Obecny komunikat sygnalizuje powrót do koncepcji zaprezentowanej po raz pierwszy w sierpniu poprzedniego roku. Jak napisał na LinkedIn Ryszard Łuczyn, wicedyrektor Biura Ministra MC, projekt wrócił na stół „po intensywnych dyskusjach i pracach w zeszłym roku oraz ostatnich poprawkach w styczniu (tego roku – red.)”.

Ministerstwo podkreśla w komunikacie, że firmy cyfrowe płacą obecnie średnio dwukrotnie niższy efektywny podatek niż przedsiębiorstwa działające w tradycyjnych sektorach gospodarki unijnej.

Podatek dla BigTech

Daniną miałby zostać objęty przychód podatnika – należny lub faktycznie otrzymany w danym okresie rozliczeniowym – pochodzący z określonych usług świadczonych na terenie Polski. Proponowana stawka nie przekroczyłaby 3%, a zapłacony podatek CIT byłby od niej odliczany.

Obowiązkiem podatkowym objęte byłyby podmioty lub skonsolidowane grupy rachunkowe, których globalne przychody w poprzednim okresie rozliczeniowym przekroczyły 1 mld euro (w sierpniu ubiegłego roku mówiono jeszcze o progu 750 mln euro), a jednocześnie ich przychody opodatkowane w Polsce w tym samym okresie wyniosły ponad 250 mln złotych. Nie miałaby przy tym znaczenia rezydencja podatkowa czy lokalizacja siedziby danego podmiotu.

Twórcy projektu wskazują, że nowy podatek rekompensujący objąłby następujące kategorie usług:

• umieszczanie na interfejsie cyfrowym reklamy ukierunkowanej na użytkowników tego interfejsu
• udostępnianie użytkownikom wielostronnego interfejsu cyfrowego, umożliwiającego interakcję między użytkownikami lub wspierającego zawieranie transakcji dotyczących towarów i usług bezpośrednio między nimi
• zbywanie – w formie sprzedaży, licencji lub innej odpłatnej formy – danych o użytkownikach, indywidualnych lub zestawionych w pakiety, powstałych na skutek aktywności użytkowników na interfejsach cyfrowych

Wyłączenia od nowego opodatkowania

Projekt przewiduje również katalog działań, które nie zostałyby objęte nową daniną:

• udostępnianie interfejsu cyfrowego, gdy jego głównym celem jest dostarczanie treści cyfrowych własnych podmiotu udostępniającego lub takich, do których nabył prawa dystrybucji, albo świadczenie na rzecz użytkowników usług komunikacyjnych czy płatniczych
• sprzedaż towarów lub usług online prowadzona przez samego dostawcę za pośrednictwem jego własnej strony internetowej, bez pośrednictwa innego podmiotu
• świadczenie regulowanych usług finansowych przez podmioty nadzorowane na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym
• świadczenie przez system obrotu lub podmiot systematycznie internalizujący transakcje usług wymienionych w sekcji A pkt 1–9 załącznika I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych, zmieniającej dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE
• świadczenie przez dostawców uregulowanych usług finansowania społecznościowego usług z tej samej sekcji A pkt 1–9 wskazanej dyrektywy lub usług polegających na ułatwianiu udzielania kredytów

Spod nowych przepisów wyłączone byłyby też podmioty, których podstawową działalnością jest publikowanie materiałów redakcyjnych, tworzonych przez nie same lub na ich zamówienie.

Źródło: ITwiz